دکتر محرم رضایتی کیشه خاله پس از خبر انتشار فایل «الفبا و دستور خط تالشی و تاتی؛ همواج » در آن پایگاه، در مورخة 27/03/96، نقدی ظاهراً با نام سیدرضا حسینی در تاریخ 03/04/96 دربارة «همواج» منتشر شدهxadاست. ازآنجاکه این نوشته موجب التباس موضوع و تشویش اذهان عمومی شده، لازم است برای تنویر افکار عمومی، مطالبی به عنوان پاسخ از طرف گروه همواج به اطلاع عموم برسد. نخست دربارة هویت نویسنده، سیدرضا حسینی؛ الف) در هیچ جای تالش و شاهرود خلخال کسی با نام سیدرضا حسینی، فارغالتحصیل رشتة زبان و ادبیات فارسی، با این اوصاف که اغلب اعضای گروه «همواج»، از جمله اینxadجانب، محرم رضایتی کیشهخاله و آثارش را بشناسد و با فرهنگ و ادبیات تات و تالش آشنا باشد، نمیشناسیم و اگر جناب عبدلی و پایگاه خبری دیار میرزا از ایشان، نشان و اطلاعی دارند، معرفی کنند تا او را به عنوان عضو افتخاری به گروه «همواج» دعوت کنیم. یقیناً جناب عبدلی در معرفی او فضل تقدم دارد، چراکه با او ارتباط تلفنی داشته و نظرش را دربارة چگونگی همکاری با تدوینکنندگان «الفبا و دستور خط همواج» به وی اطلاع دادهxadاست! ب) البته یک سیدرضا حسینی را میشناسیم که کارشناس ارشد علوم سیاسی است، نه زبان و ادبیات فارسی! که در نقد «همواج» معرفی شدهxadاست. ایشان اصلاً تالشزبان نیست و در مهر 1386، در مجلة کتاب ماه «تاریخ و جغرافیا» مقالهای متین و علمی با عنوان: «تالش در جنگxadهای ایران و روس» در نقد کتاب «اخبارنامة» عبدلی منتشر کرد که در مراکز علمی و دانشگاهی بسیار تأثیر گذاشت، اما در جامعة فرهنگی تالش بهxadخاطر رعایت برخی مصالح، امکان معرفی نیافت. این مقاله را بنده در سال 1389 در وبلاگ «گلبانگ تالشی» معرفی کردم و بازتاب زیادی داشت، چنانکه آقای عبدلی مجبور شد در

مصاحبه از: مهری شیرمحمدی ● لطفا «همواج» را به خوانندگان ما بیشتر معرفی کنید. آیا این، اولین الفبا و دستور خط تالشی و تاتی است؟ ⁕⁕ از نظر استادان و هموندان ارجمندی که پس از دو ماه کار فشرده و بیوقفه برای به سامان کردن الفبا و دستور خط تالشی و تاتی از هیچ کوششی فروگذاری نکردند، «همواج» الفبای تازهای نیست. درواقع همان الفبای رسمی و ملی ماست که با برخی تغییرات برای نگارش گویشهای سهگانة تالشی و گویش تاتی شاهرود خلخال متناسب شده است.    جا دارد اشاره شود که در ایران، از قرنهای هفتم و هشتم هجری تا به امروز، خط و الفبایی که برای نگارش سرودهها و نوشتههای تالشی و تاتی به کار گرفته شده، همین الفبای رسمی مملکت ماست که آن را با نام الفبای عربی- فارسی میشناسیم. بنابراین ادعای الفبای جدید یا کشف و ارائة نخستین الفبا اساساً موضوعیتی ندارد. بنابراین، «همواج» الفبایی است برآمده از دل الفبای ملی که از این لحاظ، نه همواج و نه هیچ یک از شیوههایی که اکنون تاتها و تالشهای ایران از آنها استفاده میکنند، نمیتوانند با صفت «نخستین» همراه باشند؛ چرا که اولاً تقریباً به تعداد افرادی که تاکنون به تالشی و تاتی مطلب نوشتهاند، میتواند شیوة نگارش وجود داشته باشد؛ ثانیاً تالشی و تاتینویسی با توجه به اسناد موجود، دستکم از قرنهای هفتم و هشتم وجود داشته و پدیدة تازهای نیست.  ادامة مطلب منبع: گلبانگ تالشی http://golbang1.blogfa.com/